ناو ده‌رکردن و به‌ناوبانگبوون گرینگ نییه، پاراستنی ئه‌و ناوه‌ گرینگه
زنده‌یاد استاد عباس کمندی مرد هفت اقلیم هنر کردستان، خواننده، آهنگساز، ترانه‌سرا، دوبلور، نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، طنزنویس، فیلم‌ساز و فیلم‌نامه‌نویس، پژوهشگر، نقاش و پیکره‌ساز (زاده ۱۳۳۱ خورشیدی محله جورآباد سنندج - درگذشته ۱ خرداد ۱۳۹۳ در سنندج) از هنرمندان محبوب و در زمره مفاخر کردستان بود. عباس کمندی فعالیت هنری را به صورت حرفه‌ای از هجده سالگی آغاز کرد. دو سال پس از استخدامش در رادیو تلویزیون سنندج کار نویسندگی برای نمایش‌ها و فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۰ مسؤولیت ترانه سرایی خانه فرهنگ و هنر به عهده وی گذاشته شد. تا سال ۱۳۵۶ نود و پنج درصد ترانه‌هایی که در رادیو سنندج ضبط می‌شد از خانه فرهنگ و هنر ارایه می‌گردید. در همان نخستین سال‌های کار در رادیو سنندج، به صورت اتفاقی با استاد حسن کامکار آشنا شد. پس از آن همکاری آن دو تا وقوع انقلاب به همین شیوه ادامه یافت. یکی دو سال بعد عباس کمندی خوانندگی را هم به صورت حرفه‌ای شروع کرد و تا زمان انقلاب حدود سی ترانه با صدایش از رادیو و تلویزیون پخش شد. بیشتر ترانه‌هایی را که می‌خواند خودش از نغمه‌های محلی کردی انتخاب می‌کرد و به جای اشعار عامیانه این ترانه‌ها، سروده‌های شاعران کرد را می‌گذاشت. پس از انقلاب، عباس کمندی فعالیت موسیقایی را با فرزندان حسن کامکار (گروه کامکارها) ادامه داد که بعدها پرآوازه‌ترین گروه موسیقی کردی در ایران شدند. نخستین حاصل این همکاری آلبوم اورامان بود که در سال ۱۳۶۰ شرکت سروش منتشر کرد. به گفته عباس کمندی، ترانه‌های آلبوم اورامان به صورت بداهه با برادران کامکار اجرا و ضبط شده بود. عباس کمندی و کامکارها سپس آلبوم «پرشنگ» و بعد از آن، آلبوم «گلاویژ» را منتشر کردند که تاکنون جزو پرطرفدارترین مجموعه ترانه‌های محلی کردی است. پس از جدایی از کامکارها بیشتر بر حرفه اصلی خود یعنی نویسندگی برای رادیو و تلویزیون متمرکز شد و تا سال ۱۳۸۴ که بازنشسته شد تعداد زیادی سریال و نمایشنامه تلویزیونی نوشت و ساخت که برخی از آنها از شبکه سراسری تلویزیون ایران هم پخش شد. در کنار این فعالیت‌ها، داستان‌های محلی و آثار شاعران و سرگذشت نام آوران کرد را گردآوری و تدوین می‌کرد و به چاپ می‌سپرد. استاد عباس کمندی در اول خرداد ۱۳۷۳ با وجودی پر از «حسرت‌های یک یک مانده بر دل» از جفای روزگاران و بی‌مهری‌ها به اهل فرهنگ و هنر، به دیار باقی شتافت و پیکر او در میان حزن و اندوه هزاران تن از دوستدارانش در قطعه هنرمندان بهشت محمدی سنندج به خاک سپرده شد. گفتگوی حاضر در مهرماه ۱۳۸۷ و در شماره ۲۷ نشریه دیدگاه منتشر شده است که به دلیل نایاب بودن نشریه مذکور و دسترسی علاقمندان در سایت سرزمین بازنشر می‌شود.

وت و وێژ: سیروان که‌ریمی

 

هه‌رچه‌ند که‌ پیر بووم ته‌مه‌نم پێوه‌ نه‌ماوه‌
جه‌رگم وه‌کوو قه‌یتان له‌ هه‌زارلاوه‌ بڕاوه‌
گه‌ر بێتو تۆ ئیزنم بده‌ی هێشتاکوو، که‌مه‌ندیم
خۆم فڕک ئه‌ده‌مه‌ مل ته‌مه‌ن ئه‌یکێشمه‌ دوواوه‌

که‌مه‌ندی ساده‌یه‌، رواڵه‌تی ژیانی ساکاره‌، به‌ڵام دڵی که‌مه‌ندی گه‌وره‌یه‌. که‌مه‌ندی ته‌نیا ده‌نگبێژێکی چاک نیه‌. مۆسیقازانه‌، شاعیره‌، چیرۆکنووسه‌، وه‌رگێڕ و توێژینه‌ر و.. . ئیتر ئه‌وه‌ی که‌ که‌مه‌ندی عاشقه‌، پڕه‌ له‌ هه‌ست، پڕه‌ له‌ ره‌نج و ژان.
ده‌مه‌وئێواره‌یه‌کی پاییزی له‌ وتووێژێکی خۆمانیانه‌ له‌گه‌ڵ هونه‌رمه‌ندی هه‌ستناسک و ده‌نگخۆشی کورد؛ مامۆستا عه‌باسی که‌مه‌ندی باسی هونه‌ر و ژیان و ئه‌وین و خۆشه‌ویستیمان کرد. ئه‌مه‌ ئێوه‌ و ده‌قی ئه‌م دیمانه‌یه‌:

 

• کاکه‌ عه‌باس گیان کورته‌یه‌ک له‌ ژیانی خۆت و چۆنیه‌تی گه‌یشتنت به‌م پله‌ و پایه‌ له‌ هونه‌رمان بۆ باس که‌؟
هونه‌ر له‌ بنه‌ماڵه‌ی باوکیمدا ژێنێتیکی بووه‌، ده‌نگخۆشی و چاک خوێندن و که‌ڵک وه‌رگرتن له‌ شیعر و ئه‌ده‌بی فۆلکلۆر و گۆرانیه‌ ناوچه‌ییه‌کان له‌ بنه‌ماڵه‌ی ئێمه‌ باو بووه‌. بۆ وێنه‌ باوکم ده‌نگێکی خۆشی بوو و گۆرانی ده‌خوێند. هه‌روه‌ها له‌ نووسین و نیگارکێشیدا ده‌ستێکی بالێی هه‌بوو.
منیش له‌ مناڵیه‌وه‌ هۆگری هونه‌ر بووم و زۆرتر رووم کرده‌ نووسین و تا ته‌مه‌نی ۱۹ سالێن چه‌ن چیرۆک و شانۆنامه‌م نووسی. ئه‌و رۆژگاره‌ ته‌له‌ڤیزیۆن نه‌بوو و کاتێ له‌ ساڵی ۱۳۴۹ه، رادیۆی سنه‌ رایگه‌یاند کێبه‌رکێیه‌کی شانۆنامه‌نووسین به‌ڕێوه‌ ئه‌چێ، منیش به‌رهه‌مێکی عاشقانه‌م به‌ ناوی «شه‌وبۆ و حه‌مه‌شوان» که‌ چیرۆکه‌شیعرێکی فۆلکلۆری بوو له‌م کێبه‌رکێیه‌دا به‌شداری کرد و بوو به‌ شانۆنامه‌ی یه‌که‌م و خوالێخۆشبوو «فه‌رشا» و خانم «خولقی» له‌ رادیۆدا پێشکه‌ش هاوو‌ڵاتیانیان کرد. خه‌ڵک پێشوازییه‌کی چاکیان له‌و کاره‌ کرد و خوازیاری دووپاتبوونه‌وه‌یان کرد. ئه‌مجاره‌ له‌ ژێر چاودێری خۆم و به‌ هاوکاری خوالێخۆشبووان خاتوون «فه‌رقدانیان» و کاکه‌ عه‌تای ئه‌حمه‌دی و به‌ڕێز شارۆخ هه‌ورامی و کۆمه‌ڵێ هونه‌رمه‌ندیتر به‌ هاوڕێی مۆسیقا و به‌ شێوه‌یه‌کی رێک و پێکتر به‌ڕێوه‌ چوو و به‌م جۆره‌ هاوکاری و شانۆنامه‌نووسینم بۆ ناوه‌ندی ده‌نگ و ره‌نگی کوردستان ده‌س پێکرد. دوایی به‌هۆی ئه‌وه‌ی که‌ له‌ شیعر و ئه‌ده‌بدا تواناییم هه‌بوو ده‌ستم کرد به‌ دانانی شیعری گۆرانی (ترانه‌سرایی) و تا ساڵی ۱۳۵۷ی. ه زۆربه‌ی ئه‌و گۆرانیانه‌ی که‌ له‌ رادیۆی سنه‌ بڵاو ئه‌بوونه‌وه‌، شیعره‌کانی هی من بوو. له‌ دواییشدا خۆم هاتمه‌ نێو دونیای گۆرانیبێژییه‌وه‌. هه‌رچه‌ن بنه‌ماڵه‌ی باوکیم گۆرانی وتنیان عه‌یب ئه‌زانی و من ته‌نیا که‌سێ بووم له‌و بنه‌ماڵه‌ که‌ توانیم به‌ بیرێکی جیاوازه‌وه‌، هه‌نگاو بنێمه‌ ئه‌م رێگه‌وه‌، له‌و رۆژگاره‌دا به‌رگیری ته‌نیا بۆ ژن نه‌بوو، پیاویش کۆسپ و ته‌گه‌ره‌ی تایبه‌ت به‌ خۆی هه‌بوو.
یه‌که‌م گۆرانیم له‌ ساڵی ۱۳۵۰ خوێند. دواییش مامۆستا موحه‌ممه‌دڕه‌زا لوتفی، ژه‌نیاری به‌ناوبانگی سێتار که‌ زاوای بنه‌ماڵه‌ی کامکاره‌کانه‌، منی به‌ به‌شی توێژینی رادیۆ ته‌له‌ڤیزیۆنی تاران ناساند و وتیان ئه‌بێ یه‌ک ساڵ تاقیت که‌ینه‌وه‌ و به‌خۆڕایی کار بکه‌ی. له‌ دوای یه‌ک ساڵه‌ کارکردن بۆ به‌شی لێکۆڵینه‌وه‌ و توێژینه‌وه‌، له‌ رادیۆ ته‌له‌ڤیزیۆندا بۆ هاوکاری بانگهێشت کرام و ئێسته‌ش خانه‌نشین بوومه‌.

 

blank

• سه‌باره‌ت به‌ کاره‌ جۆراوجۆره‌کانتان له‌و سالێنه‌دا باسمان بۆ بکه‌. راسته‌ ئه‌ڵێن عه‌باس که‌مه‌ندی بۆ کۆکردنه‌وه‌ی گۆرانیه‌ فۆلکلۆره‌ کۆنه‌کان هه‌موو کوردستان گه‌ڕاوه‌؟
به‌ڵێ وایه‌. یه‌کێ له‌ کاره‌ کولتووریه‌کانی من تۆمارکردن و کۆکردنه‌وه‌ی هه‌موو به‌رهه‌مه‌ فۆلکلۆری و ئه‌ده‌بی و گۆرانییه‌ کۆنه‌کان بوو، که‌ له‌ بیر و سینگی پیره‌ژنان و پیره‌پیاوانی کورددا پارێزراو بوون و پشتاوپشت گه‌یشتبوون به‌ ئێمه‌. منیش بۆ به‌رگری له‌ فه‌وتانی ئه‌و گه‌نجینه‌یه‌ ده‌ستم کرد به‌ کۆکردنه‌وه‌یان. له‌ ئاکامدا ۶هه‌زار لاپه‌ڕه‌م کۆکرده‌وه‌ که‌ ئێستا له‌گه‌ڵ وێنه‌ی به‌یتبێژان و گۆرانیبێژه‌کانی ئه‌و بابه‌ته‌ له‌ کتێبخانه‌ی «فرهنگ مردم»ی تاران ده‌یپارێزن. هه‌روه‌ها ۸۰۰ شریتی «ره‌یل»ی یه‌ک سه‌عاته‌ که‌ له‌ ئه‌رشیڤی ناوه‌ندی رادیۆ و ته‌له‌ڤیزیۆنی تاراندا هه‌یه‌ به‌رهه‌می تێکۆشانی منه‌. هه‌ڵبه‌ت هه‌وڵ و تێکۆشانی من ته‌نیا له‌سه‌ر مۆسیقا و گۆرانیدا نه‌بووه‌ و زۆر کاریتریشم کردووه‌ که‌ به‌ر له‌ من که‌س ئه‌و کاره‌ی نه‌کردووه‌ و ئێستاش که‌س به‌ دوایی ئاوا کارگه‌لێکدا نییه‌ و هه‌وڵی بۆ ناده‌ن.
بۆ وێنه‌ ناو و نیشان و ره‌گ و ریشه‌ی گونده‌کانی کوردستانم کۆ کرده‌وه‌ و ئاماژه‌ به‌وه‌ش بکه‌م که‌ بڕێک له‌ گونده‌کان هیچ مانا و نیشانێکیان له‌ زمانی کوردیدا نییه‌ و من مانای ئه‌و گوندانه‌م له‌ فه‌رهه‌نگی یۆناندا دۆزیه‌وه‌. چونکه‌ یۆنانییه‌کان به‌ قسه‌ی هه‌ندێ که‌س ۴۴ ساڵ و به‌ قسه‌ی که‌سانێتر ۹۰ ساڵ له‌م ناوچه‌یه‌ حکوومه‌تیان کردووه‌ و ئاسه‌واریان له‌ خۆ به ‌جێ هێشتووه‌.
له‌ کاره‌کانیتریشم ئاماژه‌ بکه‌م به‌ لێکۆڵینه‌وه‌ له‌سه‌ر مێژووی هونه‌ر و وه‌رزشی کوردستان. هه‌روه‌ها کتێبێکم له‌سه‌ر مۆسیقا نووسیوه‌ به‌ ناوی «موسیقی کُرد» که‌ شیعره‌ فۆلکلۆره‌کان و وێنه‌ و ژیاننامه‌ی هه‌موو گۆرانیبێژان و مۆسیقازانانی کورد له‌ رابردوودا که‌ ئێسته‌ هیچ ناوێکیان لێ نه‌ماوه‌ تیا کۆم کردۆته‌وه‌.

 

• بۆچی به‌رهه‌مه‌کانتان له‌ چاپ ناده‌ن؟ بۆ وێنه‌ زۆربه‌ی شیعره‌کانتان له‌ زمانی گۆرانیبێژان و که‌سانیتر ده‌یبیسین؟
راستییه‌که‌یتان ئه‌وێ زۆر که‌س ئه‌م داواکاریه‌یان بووه‌ به‌ڵام به‌هۆی کێشه‌ی ئابووری و گرانبوونی نرخی چاپه‌مه‌نی ئه‌م هه‌ڵه‌م بۆم نه‌ڕه‌خساوه‌. بۆ شیعره‌کانم وتم با جارێ کات تێپه‌ڕ بێ و ته‌نیا ئه‌و شیعرانه‌ی که‌ لام وایه‌ زۆرتر به‌که‌ڵکن و سوودیان هه‌یه‌ بۆ کۆمه‌ڵگا له‌ چاپ بدرێن، نه‌ هه‌ر شیعرێک که‌ به‌ بیر و قه‌ڵه‌می مندا هاتووه‌. جارێکیش کتێبێکم چاپ کرد به‌ ناوی «ورزش و سرگذشت ورزش باستانی» که‌ یه‌کسه‌ر بوو به‌ زه‌ره‌ر و زیان بۆم. ته‌نانه‌ت پاره‌که‌ی خۆیشی ده‌رنه‌کرد. له‌ ئاوا هه‌لومه‌رجێکدا، نووسه‌ر تووشی دڵساردی و ناهومێدی ئه‌بێ. ده‌وڵه‌تیش پشتیوانی له‌ هونه‌رمه‌ند و نووسه‌ر ناکا و له‌ ئاکامدا نووسه‌ر به‌س ئه‌توانێ له‌ گیان و بیر و جه‌سته‌ی خۆی ببه‌خشێ و مایه‌ بنێ و شتێکیتری بۆ پێشکه‌ش کردن به‌ کۆمه‌ڵگا نییه‌.

 

• کاک عه‌باس هاوولێتیان زۆر تۆیان خۆش ئه‌وێ. ئه‌مانه‌وێ بزانین له‌ پاش ساڵها خزمه‌ت به‌ فه‌رهه‌نگ و هونه‌ری نیشتمان له‌ باری ئابوورییه‌وه‌ ژیانت چۆنه‌؟
من ده‌سخۆشی له‌ هاووڵاتیانم ئه‌که‌م که‌ هه‌موو کات پشتیوانی هونه‌رمه‌ندانی وه‌کوو من بوونه‌. به‌ڵام ئه‌بێ بڵێم له‌ باری ئابوورییه‌وه‌ ژیانێکی باشم نیه‌. ئێسته‌ سه‌ره‌ڕای بوونی چوار مناڵی لاو له‌ ماڵدا، هه‌ر کرێچیم و له‌ پاش ساڵه‌ها کار و خزمه‌تی هونه‌ری خانووێکم نیه‌. پاش ئه‌م هه‌موو تێکۆشانه‌ دابینکردنی ژیانی خۆم و بنه‌ماڵه‌م به‌ کێیه‌؟ ناوده‌رکردن و به‌ناوبانگبوون گرینگ نیه‌، پاراستنی ئه‌و ناوه‌ گرینگه‌. ئه‌وه‌ی که‌ له‌ کۆمه‌ڵگای خۆتا سووک نه‌بیت و بایه‌خت پێ بدرێ گرینگه‌. جار وا هه‌یه‌ ۲ مانگ له‌ ماڵ نایمه‌ ده‌ره‌وه.
مافی هونه‌رمه‌ند له‌م کۆمه‌ڵگایه‌دا له‌به‌ر چاو ناگیردرێ. بۆ وێنه‌ یه‌کێ له‌ هونه‌رمه‌ندان چوار ساڵ داوای لێم کرد که‌ به‌رهه‌مێکی گۆرانی تازه‌ تۆمار بکه‌م. منیش دوای هه‌وڵ و زه‌حمه‌تێکی زۆر و دانانی ۲۶ پارچه‌شیعر بۆ گۆرانییه‌کان، ۸ گۆرانیم خوێند که‌ ئه‌و هونه‌رمه‌نده‌، ته‌نیا رێکوپێکی کرد (تنظیم آهنگ). به‌ڵام ئێسته‌ که‌ کاره‌که‌ ته‌واو بووه‌، نه‌ به‌رهه‌مه‌که‌ پێشکه‌ش به‌ خه‌ڵک ئه‌کا و نه‌ ماف و پاره‌ی منیش ئه‌دا. ئه‌مه‌ش بووه‌ته‌ هۆی کێشه‌ی ده‌روونی و رۆحی من. به‌ راستی ژیان و مافی هونه‌رمه‌ند ئه‌بێ وابێ!؟

 

هونه‌ر و به‌رهه‌می تازه‌ی من خانه‌نشینی و بیرکردنه‌وه‌یه‌. بیر له‌وه‌ ئه‌که‌مه‌وه‌ که‌ ئه‌م هه‌موو ساڵه‌ که‌ خه‌ریکی خزمه‌ت به‌ فه‌رهه‌نگ و هونه‌ر بوومه‌ ئه‌گه‌ر به‌ دوای کاریتردا ده‌ڕۆیشتم و به‌و پێشنیارانه‌ که‌ جیا له‌ هونه‌ر بوو جوابم ئه‌دایه‌وه‌ ئێستا وا نه‌بووم.

 

• هه‌روه‌ها که‌ خۆت ئه‌زانی هونه‌رمه‌ند کاریگه‌ری زۆری له‌سه‌ر پێشکه‌وتنی کۆمه‌ڵگا هه‌یه‌، ئه‌ی تۆ بۆچی گۆشه‌گیریت هه‌ڵبژاردووه‌، ئایا بێده‌نگیت نیشانه‌ی تۆران له‌ خه‌ڵکه‌؟
وا بزانم له‌ پاش قسه‌کانی سه‌ره‌وه‌ وڵامی خۆتت گرتبێ. من له‌و کاته‌وه‌ که‌ له‌ یه‌کێ له‌ به‌رپرسانی پێشووی پارێزگای کوردستان به‌هۆی دڵسۆزی و خزمه‌ته‌کانیه‌وه‌ لایه‌نگریم کرد، به‌ سووچی لایه‌نگری له‌وان زۆر هێرشم به‌سه‌ر کرا و که‌وتمه‌ به‌ر رق و قینی نه‌یاره‌کانی ئه‌و. من شاره‌زای سیاسه‌ت نیم و له‌باره‌ی حیزب و لایه‌نه‌ سیاسیه‌کان هیچ نازانم. که‌مه‌ندی ساده‌ و راستگۆیه‌. هه‌ر که‌سی خۆش بوێ پێی ئه‌ڵێ و رقیشی له‌ هه‌ر که‌سێ هه‌بێ پێی ئه‌ڵێ. هه‌ر ئه‌م راستگۆیی و بێ غه‌ل ‌و غه‌شییه‌ زه‌ره‌ری هه‌یه‌ و قازانجی نییه‌. من له‌گه‌ڵ هیچ که‌سێکدا دوژمنیم نیه‌. تا ئێسته‌ش زه‌ره‌رم بۆ که‌س نه‌بووه‌. به‌ڵم زۆر جار له‌ لایه‌ن زۆر که‌سه‌وه‌ زیان و ناخۆشیم بۆ دروست بووه‌. زۆر جار وتوویانه‌ لایه‌نگری له‌ فڵان نوێنه‌ر بکه‌ پاره‌ی زۆرت پێ ئه‌ده‌ین به‌ڵام من قه‌بووڵم نه‌کردووه‌. من هه‌رگیز کارێکم نه‌کردووه‌ که‌ ببێ به‌هۆی سه‌رشۆڕی و به‌دناویم.

 

• نوێترین به‌رهه‌متان چیه‌؟
هونه‌ر و به‌رهه‌می تازه‌ی من خانه‌نشینی و بیرکردنه‌وه‌یه‌. بیر له‌وه‌ ئه‌که‌مه‌وه‌ که‌ ئه‌م هه‌موو ساڵه‌ که‌ خه‌ریکی خزمه‌ت به‌ فه‌رهه‌نگ و هونه‌ر بوومه‌ ئه‌گه‌ر به‌ دوای کاریتردا ده‌ڕۆیشتم و به‌و پێشنیارانه‌ که‌ جیا له‌ هونه‌ر بوو جوابم ئه‌دایه‌وه‌ ئێستا وا نه‌بووم.
من له‌ ماوه‌ی یه‌ک ساڵی رابردوودا ۲۶ پارچه‌ هۆنراوه‌ و ۱۹ پارچه‌ موزیکم دروست کردووه‌ بۆ ناوه‌ندی مۆسیقای رادیۆ و ته‌له‌ڤیزیۆنی تاران که‌ زۆرتر له‌ نیوه‌یان په‌سه‌ند کراوه‌. ئێسته‌ ماوه‌ی چوار ساڵه‌ که‌ ۶ گه‌ڵاڵه‌م (طرح) داوه‌ به‌ رادیۆ و ته‌له‌ڤیزیۆن و ده‌یانجار ته‌له‌فوونم کردووه‌ بۆیان. به‌ڵام وڵامێکیان نه‌بووه‌. من که‌ ته‌مه‌ن و لاوی و چاو و پشتم ناوه‌ته‌ رێی ئه‌م کارانه‌ ئه‌بێ وه‌زعی ژیانم ئاوا بێ؟ ئێسته‌ سێ به‌رهه‌می تازه‌م هه‌یه‌ که‌ له‌گه‌ڵ کاره‌ پێشووه‌کانمدا به‌ ته‌واوی جیاوازن به‌ڵام له‌به‌ر ده‌سکورتی ناتوانم پێشکه‌شی هاووڵایه‌تیانمی که‌م. زۆر که‌س له‌ شریتفرۆش و سی‌دی‌فرۆشه‌کان چونکه‌ هیچ چاوه‌دێرییه‌ک له‌ لایه‌ن به‌رپرسانه‌وه‌ ناکرێ ده‌ستیان کردووه‌ به‌ کۆپی به‌رهه‌مه‌کان و قازانجی خۆیانی لێ ئه‌به‌ن به‌ڵام چی به‌ ئێمه‌ ئه‌گا؟ هیچ.
له‌گه‌ڵ کۆمپانی «سروش»یش که‌ کارم کرد، به‌ڵگه‌م هه‌یه‌ که‌ کاره‌کانم له‌گه‌ڵ ئه‌و کۆمپانیه‌ له‌ ریزی سێ به‌رهه‌می پڕفرۆشی ئه‌و سه‌رده‌مه‌ بووه‌.

 

• هه‌ڵسووکه‌وتی خه‌ڵک له‌گه‌ڵ ئێوه‌دا چۆنه‌؟ ئایا لاوه‌کانی ئێمه‌ که‌ ئه‌مڕۆ گوێ له‌ هه‌موو شێوازه‌کانی مۆسیقای دونیا ئه‌گرن، به‌ ته‌واوی ئێوه‌ و کاره‌کانی ئێوه‌ ئه‌ناسن؟
هاووڵاتیان و به‌تایبه‌ت لاوه‌کان هه‌موو کاتێ پشتیوانی من بوونه‌ و له‌ هه‌موو شوێنێکه‌وه‌ دێن بۆ لام له‌ کورد و له‌ فارس و له‌ خه‌ڵکی ئێران و عێراق و وڵاتانیتری کوردنشین دێن و سه‌رم لێ ئه‌ده‌ن، هاتنی ئه‌و به‌ڕێزانه‌ ئه‌بێ به‌هۆی دڵگه‌رمی من بۆ درێژه‌دان به‌م رێگه‌یه.‌ ئه‌گینا جگه‌ له ‌مانه‌ هیچ شتێکیتر بۆ من نه‌ماوه‌ته‌وه‌.

 

• کاک عه‌باس گیان زۆر سپاس. نامانه‌وێ له‌مه‌ زیاتر هیلاکت که‌ین، له‌ کۆتاییدا ئه‌گه‌ر قسه‌یه‌کت هه‌یه‌، له‌ خزمه‌تتداین.
منیش سپاسی ئێوه‌ و خوێنه‌رانی به‌ڕێزتان ئه‌که‌م. قسه‌یه‌کم نییه‌. ره‌نگه‌ ئه‌وانه‌ی که‌ زانا و به‌ویژدان بن ته‌نانه‌ت له‌ بێده‌نگی منیشدا له‌ قسه‌کانم تێ بگه‌ن. من ته‌نیا پرسیاره‌کانم وڵام دایه‌وه‌. شه‌رمه‌زاریشم ئه‌گه‌ر قسه‌ی ئێش و ئازاره‌کانم کرد، مرۆڤ کاتێ که‌ دڵی ته‌نگ بێ به‌ دوای خۆشه‌ویستێ ئه‌گه‌ڕێ که‌ گوێ به‌ سکا‌ڵای بدات:
حه‌سره‌تان یه‌ک یه‌ک وه‌دڵ مانده‌ خۆم
نامه‌ی سه‌ر به‌ مۆر که‌س نه‌خانده‌ خۆم

 

  • نویسنده : سیروان کریمی